Wystawa towarzyszy Ogólnopolskim Otwartym Spotkaniom Teatralnym „Wiosna w Teatrze” 2026.
Urodzony w 1960 r. w Szczekocinach – artysta sztuk wizualnych, animator kultury. Studiował na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym Filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie.
Dyplom z malarstwa uzyskał w 1985 r. w pracowni doc. Zenona Moskwy. Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, obiektami, książką artystyczną, instalacjami i działaniami w przestrzeniach publicznych. Wspólnie z dziećmi i młodzieżą realizuje projekty artystyczne i prowadzi warsztaty. Jest autorem kilkudziesięciu wystaw indywidualnych. Uczestniczył w ponad trzystu wystawach zbiorowych, akcjach i działaniach artystycznych w kraju i za granicą.
Instalacje i obrazy Rudyka łączą drewno i materiały industrialne w abstrakcyjne pejzaże, ukazując transformację natury w kulturę i skłaniając do refleksji nad historią oraz miejscami nienazwanymi w naszej rzeczywistości.
Prace Waldemara Rudyka zaproponowane do ekspozycji „Miejsca nienazwane” w przestrzeni andrychowskiego Domu Kultury, są efektem moich wieloletnich zmagań z materią i sferą kulturowych znaczeń i odniesień. Myślę, że najtrafniej, istotę i drogę poszukiwań ukazała Joanna Oparek w eseju „Miejsca nienazwane”.
Miejsca nienazwane
Prace Waldemara Rudyka to przejmujący i oryginalny przykład transformacji natury w sferę kultury, swoisty traktat o cywilizacji. Drewno wykorzystywane w instalacjach, które artysta umiejscawia na wolnym powietrzu nie jest tu jedynie materiałem. To raczej sam materiał staje się równoprawnym środkiem wyrazu. Artystyczna wyobraźnia nadaje mu swobodne i pełne znaczeń formy, ale samo drewno także niesie w sobie przekaz. Materiał zaczerpnięty ze świata natury powraca do tego świata jako dzieło sztuki i na nowo wrasta w krajobraz, ukorzenia się w nim wraz z nową symboliką, zgodnie z intencją twórcy. Może intencje przyrody i człowieka spotykają się w tych dziełach, po to, by światy rozłączone na powrót stały się jednym światem. W pracach Waldemara Rudyka, które przypominają obrazy – są obrazami i zarazem nimi nie są – drewniana deska staje się nośnikiem dla innego materiału, o industrialnym pochodzeniu. Przerdzewiałe blachy, pręty i nity o charakterze przemysłowych odpadów, nakładane na drewno warstwami tworzą abstrakcyjne pejzaże. Faktury i kolory tych korodujących lub pokrytych resztkami lakieru blach dobierane są na zasadzie malarskiej. Są powidokami miejsc i wizualizacjami stanów emocjonalnych…. [Joanna Oparek] Czytaj więcej na kultura.andrychow.eu
Ekspozycja czynna do 20 maja 2026 roku, zapraszamy w godzinach otwarcia MDK, wstęp wolny.
- Organizator: Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie
- Patronat honorowy: Burmistrz Andrychowa – Beata Smolec
- Wiosna w Teatrze na FB: TUTAJ
Źródło: CKiW w Andrychowie
