Tytuł wystawy doskonale oddaje charakter prezentowanych prac – to spotkanie dwóch podstawowych środków artystycznego wyrazu: plamy i kreski. Z ich połączenia powstają obrazy pełne indywidualnej ekspresji. W pracach Magdy Glanowskiej nie brakuje prostoty, oszczędności formy, a jednocześnie przestrzeni do własnej interpretacji.

Zapytano mnie, skąd biorą się takie formy w moich obrazach. Odpowiedziałam, że po prostu tak czuję – że one zawsze były we mnie, że od wielu lat gdzieś we mnie tkwią, obecne w mojej głowie i wyobraźni. Dawniej moje prace były bardziej stonowane, spokojniejsze. Dopiero od niedawna zaczęłam wprowadzać do nich więcej koloru. Być może ma to związek z ludźmi, których spotykam, i z energią, którą od nich czerpię. Myślę, że niemały wpływ ma na to również znajomość z Anetą Lachendro – moją koleżanką z CKiW, która ma w sobie niezwykłą energię i potrafi przekazywać ją innym. Wyraźnie widać, które prace powstały ostatnio – są bardziej kolorowe, odważniejsze i chyba bliższe temu, co obecnie czuję. – mówiła na wernisażu autorka.

Wystawa ma charakter swoistej retrospektywy. Obok prac powstałych przed laty znalazły się dzieła z ostatniego okresu twórczości artystki. Szczególną uwagę zwracają obrazy z 2025 i 2026 roku, w których pojawia się bogatsza, bardziej nasycona kolorystyka.

Dla wielu uczestników wernisażu spotkanie z pracami artystki było również okazją do zobaczenia z innej perspektywy osoby, którą znają przede wszystkim jako instruktorkę i animatorkę kultury. Magda Glanowska od lat aktywnie działa na rzecz lokalnej społeczności. Pracuje w Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie, gdzie pełni funkcję starszego instruktora oraz kierownika Domu Kultury w Inwałdzie. Prowadzi zajęcia rysunku i malarstwa dla dzieci i dorosłych, a także warsztaty rękodzieła artystycznego. Tym razem to jednak nie ona stanęła po drugiej stronie – jako prowadząca zajęcia – lecz jako artystka prezentująca własny dorobek artystyczny.

Magda Glanowska jest absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej oraz Uniwersytetu Śląskiego, gdzie ukończyła wychowanie plastyczne. Podczas studiów specjalizowała się w grafice warsztatowej, a dyplom w pracowni prof. Eugeniusza Delekty obroniła serią „La Feminite” wykonaną w technice akwaforty. Jej twórczość wyróżniają proste, organiczne formy, charakterystyczna, często krzyżująca się kreska oraz zamiłowanie do oszczędnej kolorystyki. Artystka tworzy również w technice własnej. Ważnym obszarem jej działalności jest także ikonopisarstwo – od lat tworzy ikony na desce.